Mensen die de eindjes moeilijk aan elkaar kunnen knopen, hebben vaak minder oog voor energiebesparende maatregelen. De uitgave op korte termijn is meestal hoger en er is minder aandacht voor het effect op lange termijn. Energiesnoeiers zijn opgeleide kansarmen die thuis langskomen en de nodige uitleg geven. sp.a Brussel wil hieromtrent een project introduceren in het kader van de sociale economie. Minstens 25 laaggeschoolde werkzoekenden kunnen hierbij worden ingeschakeld voor zo’n 10 000 scans op 2 jaar tijd.

“Energiesnoeiers” is een project in het kader van sociale economie. Het werd in 2007 in Vlaanderen ingevoerd. Mensen uit kansengroepen worden opgeleid en begeleid om kleine energiebesparende maatregelen uit te voeren bij gezinnen met een laag inkomen.

Een energiesnoeier geeft op basis van een scan een gratis doorlichting van de energiesituatie van de woning en voert 4 eenvoudige maar betekenisvolle energiebesparende ingrepen uit, nl. het aanbrengen van: spaarlampen, spaardouchekoppen, radiatorfolie en buisfolie. Daarnaast kan financiële hulp voorzien worden voor het aanbrengen van een isolerende folie of ramen waar geen dubbele beglazing aanwezig is. Dit betekent op korte termijn beduidend lagere verwarmingskosten.

“Ook in Brussel moeten we dit project introduceren. De energiesnoeiers zouden actief moeten optreden en energiebesparende maatregelen mogelijk maken voor alle woningen door per buurt een aantal momenten te organiseren waar iedereen een kleine energie-audit kan vragen. Per huis wordt dan bekeken welke opties er zijn om energie te besparen,” aldus Fouad Ahidar, die naast parlementslid ook gemeenteraadslid is in Jette.

Energie-efficiënt wonen is een must

In de huidige context van stijgende energieprijzen dient de overheid volgens sp.a Brussel het recht op energie anders in te vullen dan louter het voorzien van minimumleveringen van basisdiensten als elektriciteit, gas en water. De overheid moet alle inspanningen doen opdat het woningenbestand zo energie-efficiënt mogelijk is.

Volgens Hannes De Geest, bestuurder van de huisvestingsmaatschappij de Jetse Haard, betekent het recht op huisvesting meer dan enkel een dak boven het hoofd hebben. “Energie is een belangrijk onderdeel hiervan. Zeker voor de armere bevolking is energie-efficiëntie een must: zij zijn het eerst getroffen door de stijgende energieprijzen, hun woningen zijn vaak het slechtst geïsoleerd en de subsidies voor energie-efficiënte verbouwingen richten zich eerder op eigenaars dan op huurders.”

Project in de steigers

De vzw Tracé Brussel, door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest erkend ter ondersteuning van sociale economieprojecten, schat dat voor de opstartfase minstens 25 laaggeschoolde werkzoekenden kunnen worden ingeschakeld voor zo’n 10.000 scans op 2 jaar tijd. Het opstarten van dit project zou zo’n 1,25 miljoen euro kosten per jaar.

De vraag naar betaalbare woningen in Brussel is enorm groot. Wachtlijsten voor een sociale woning in Brussel worden steeds langer terwijl er amper sociale woningen bij komen. Fouad Ahidar (sp.a) wil niet langer afwachten en lanceert een voorstel om de huurtoelagen uit te breiden naar gezinnen die al langer dan 5 jaar op een wachtlijst staan voor een sociale woning.

De vraag naar sociale huisvesting wordt steeds groter terwijl er amper woningen bijkomen. In Brussel stonden in 2008 maar liefst 26.000 gezinnen op een wachtlijst voor een sociale woning. Dit betekent onvermijdelijk lange wachttijden van soms meer dan 5 jaar. Volgens de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij wachten momenteel maar liefst 3.775 gezinnen al minstens 5 jaar op een sociale woning. Brussels parlementslid Fouad Ahidar vind dit niet kunnen. “Vijf jaar of zelfs langer moeten wachten op een sociale woning is veel te lang. Gezinnen die het moeilijk hebben, worden 5 jaar of langer op de proef gesteld. Wanneer er geen beschikbare woningen zijn, moeten we die mensen op een andere manier kunnen ondersteunen, bijvoorbeeld door een uitbreiding van de huurtoelage.”

De Brusselse regering keurde op 6 maart 2008 het ‘besluit tot instelling van een huurtoelage’ goed. Dit betekent concreet een maandelijkse tegemoetkoming in de huurprijs van maximum 200 euro, ter ondersteuning van mensen met een laag inkomen. De huurtoelagen worden echter beperkt tot gemeentelijke woningen waardoor te weinig mensen bereikt worden.
“Het systeem van huurtoelagen zou moeten worden uitgebreid tot woningen van Sociale verhuurkantoren en privé woningen. Hiervoor is een omkadering van de huurprijzen echter een absolute noodzaak,”aldus Ahidar.

Ahidar wil een referentiekader voor woningen opstellen. Op basis van een aantal criteria wordt zo een referentioeprijs bepaald. sp.a wil dat de kwaliteit van een woning mee de kostprijs bepaalt. In eerste instantie zal dit worden toegepast op huurwoningen van mensen die al minstens 5 jaar op een wachtlijst staan voor een sociale woning. Bij 3.775 gezinnen willen we het verschil bijpassen tussen de berekende referentiehuurprijs en hun werkelijke huurprijs, tot een maximum van 150 euro per gezin.
“Dit kost de overheid jaarlijks zo’n 5,13 miljoen euro.Op een totale begroting van 3,17 miljard euro betekent dit slechts 0.16%. Als je weet dat we hiermee bijna 4000 gezinnen kunnen helpen, is deze uitgave verantwoord.”

Marie-Paule Quix (sp.a) lanceert website voor leegstaande panden.

De vraag naar betaalbare woningen in Brussel is enorm groot. De meeste gemeenten kunnen of willen echter niet vertellen welke eigen gebouwen er leegstaan, laat staan dat privé-eigenaars pro-actief worden opgespoord om hun woning op de woningmarkt te gooien. Marie-Paule Quix (sp.a) wil hier iets aan doen en lanceert een website waar men leegstaande panden kan op registreren.

In Brussel staan naar schatting 30.000 gebouwen leeg. Sommige zijn verkrot, andere in relatief goede staat. Dat deze woningen niet op de markt komen, leidt tot penibele situaties. Het stadsbeeld oogt verloederd, het aanbod bewoonbare woningen is te laag zodat de prijs stijgt en veel gezinnen vinden geen betaalbaar onderdak. Tegelijkertijd zijn de wachtlijsten van de GOMB en de sociale huisvestingsmaatschappijen eindeloos.

Marie-Paule Quix (sp.a) wil hier wat aan doen. Ze lanceert in het kader van de huisvestingsacties van sp.a-Brussel de leegstandswebsite www.woneninactie.be (vanaf 5 februari online). Op deze website kunnen Brusselaars zelf registreren welke panden in hun buurt leeg staan. Op een digitale kaart wordt zo de leegstand zichtbaar.

“Met deze website willen we aan de gemeenten tonen dat het hoog tijd is dat ze zelf beginnen aan een leegstandsregister”, stelt Quix. “Tot nu toe worden veel te veel smoezen gebruikt om niets tegen leegstand te doen. Dat is niet langer aanvaardbaar.”

Dat Quix de website lanceert in een kraakpand, is symbolisch: “Er ís een wooncrisis in dit Gewest”, stelt de politica. “Te weinig sociale woningen werden gebouwd, te weinig initiatieven werden genomen om de penibele situatie van veel gezinnen te verbeteren.”

“Ik heb er de voorbije legislatuur steeds op aangedrongen dat gemeenten werk zouden maken van een leegstandsinventaris. Wanneer de gemeenten niet tot actie overgaan, dan wil ik het goede voorbeeld geven. Pas wanneer gemeenten een leegstandsinventaris aanleggen, kunnen ze ook stappen zetten om de leegstaande woningen publiek te beheren. Zo dragen ze bij om het aanbod aan betaalbare woningen te vergroten.”